Εχθές συνεδρίασε στη Βουλή η Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου για το υπό κατάθεση νομοσχέδιο «Επιτάχυνση και διαφάνεια υλοποίησης Στρατηγικών Επενδύσεων» με θέμα ημερήσιας διάταξης: Ενημέρωση των μελών της Επιτροπής από τον Υπουργό Επικρατείας, κ. Χαράλαμπο Παμπούκη. Στην τοποθέτηση του ο Υπουργός κ. Χ. Παμπούκης παραλλήλισε τη συγκεκριμένη διαδικασία του «fasttrack» και τις σημερινές ανάγκες, με το έργο των Ολυμπιακών Αγώνων για να τονίσει τη σπουδαιότητα του εγχειρήματος και την ανάγκη της γρήγορης δράσης. Η βουλευτής Ά Αθηνών – δημοσιογράφος και μέλος της Επιτροπής παραγωγής και εμπορίου, κα Φωτεινή Πιπιλή, που ως γνωστόν έχει ασχοληθεί στο παρελθόν με το θέμα των παραλιών της Αττικής, επισήμανε τους μεγάλους κινδύνους από τη βιασύνη για επενδύσεις. Συγκεκριμένα του είπε:
«Επειδή, δεν είμαι στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου, παρά μόνον στο θερινό τμήμα της Βουλής, οπότε δεν θα μπορώ να συμμετέχω στο υπόλοιπο της συζήτησης, χαίρομαι πάρα πολύ που το ΠΑ.ΣΟ.Κ., υλοποιεί, αυτά που δεν πρόλαβε και δεν άφησε, πολλές φορές και το ΠΑ.ΣΟ.Κ., να προχωρήσει η Ν.Δ.. Μη φοβάστε τους Βουλευτές της Ν.Δ., διότι αντιλαμβάνονται, λόγω διαχρονικής ιδεολογίας, όχι «adhoc» τη σημασία της ανάπτυξης για τον τόπο.
Με τρόμαξε κάτι που είπατε κύριε Υπουργέ, στη προσπάθειά σας να πείσετε, γιατί πρέπει να έρθει, και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα, το υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Επικαλεσθήκατε, τη σημερινή συγκύρια και τη συγκρίνατε με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αυτό με τρόμαξε. Γιατί, τα μεγαλύτερα διαχρονικά σκάνδαλα, είτε περιβαλλοντικά, χωροταξικά και οικονομικά, δυστυχώς κύριε Υπουργέ, όπως γνωρίζετε, και θα αποδείξει στο μέλλον η ιστορία, έγιναν υπέρ αυτού του απατηλού οράματος, που δυστυχώς στοίχησε πάρα πολλά, και στην οικονομική κατάσταση που βιώνει σήμερα η χώρα. Απλώς, δεν έχει προσμετρηθείτο κόστος των Ολυμπιακών Αγώνων στο έλλειμμα που αντιμετωπίζουμε τώρα και πληρώνουν όλοι οι Έλληνες.
Θα σας δώσω, μερικά παραδείγματα και ολοκληρώνω. Όλοι ήμασταν υπέρ και το βρήκαμε λογικό, -εγώ ως δημοσιογράφος, τότε δεν είχα καμία σχέση με τη πολιτική-, τα ξενοδοχεία του πάλαι ποτέ του ΕΟΤ, να περάσουν σε χέρια ιδιωτών. Μάλιστα, ορισμένοι, χαιρετήσαμε αυτή τη προσπάθεια με το ξενοδοχείο στο Λαγονήσι, το οποίο ήταν εγκαταλελειμμένο και είπαν όλοι να μπει ένας υγιής επιχειρηματία για να προχωρήσει η ανάπτυξη και να διασωθεί το κτίριο. Με τις υπογραφές του τότε υπουργού Ανάπτυξης κ. Τσοχατζόπουλου μετεξελίχθηκε σε ένα εις το διηνεκές σκάνδαλο, όπου ξαφνικά, μια ισορροπημένη ανάπτυξη έγινε ένα ασυμμάζευτο επιχειρηματικό όργιο, εις βάρος συγκεκριμένων παραλιών, εις βάρος του συνόλου του Αττικού Κόλπου.
Άρα, εμέναο τρόμος μου είναι, μήπως ξαναπέσετε, όχι μόνο εσείς αλλά εν συνεχεία όλοι, στην παγίδα του πολύ γρήγορου και καταλήξουμε να κάνουμε πισίνες, όπως στο Λαγονήσι Resort, για τα κέφια των Ολυμπιακών Αγώνων, μέσα στη θάλασσα και να ξεσηκώνετε όλη η νότια και ανατολική ακτή τηςΑττικής, γιατί ένας ανεξέλεγκτος επιχειρηματίας κάνει ζημιά στο περιβάλλον.»
Έλειπα, γιατί με έστειλε ο Πρόεδρος Σαμαράς να τον εκπροσωπήσω στην παράδοση από τη Μαριάννα Βαρδινογιάννη των 75 πετρόκτιστων σπιτιών, απ' τα χαλάσματα της τραγωδίας του 2007 στη Μάκιστο. Έχω πάει πολλές φορές, έβλεπα την εξέλιξη αλλά αυτά που είδα σήμερα συνολικά, επιβεβαίωσαν τον κύκλο ότι από τη στάχτη γεννιέται ζωή. Η έννοια του μεγάλου ευεργέτη ξαναπόκτησε πρόσωπο σε αυτό της Μαριάννας και του Βαρδή Βαρδινογιάννη. Αυτά δεν τα λέω εγώ. Τα έλεγαν οι κλαμμένοι γέροι και γριές που αγκάλιαζαν την ευεργέτριά τους. Κάποιοι από αυτούς μαυροφορεμένοι, γιατί τότε κάηκαν ζωντανοί συγγενείς τους.
Αυτό που δεν ξέρει όλος ο κόσμος και δεν μπορεί να το εκτιμήσει, ήταν η κατάσταση της Μακίστου και της διπλανής Αρτέμιδας (που την ξαναέφτιαξαν οι Κύπριοι). Λόγω καταγωγής μου από την περιοχή από τον πατέρα μου, ήξερα τα χάλια σε αυτά τα δύο χωριά. Απομονωμένα στοπουθενά με εγκαταλελειμένα σπίτια-σαράβαλα, καμιά 30αριά γερόντια, καταλάβατε… Έγινε η καταστροφή, θρήνησε όλη η Ελλάδα – ποιος ξεχνάει εκείνη τη μάνα με τα 4 παιδιά, τον Αντιδήμαρχο Ζαχάρως, τους νεκρούς πυροσβέστες. Σας παραθέτω φωτογραφίες από την πρωινή εκδήλωση παράδοσης των 73 σπιτιών, 2 εκκλησιών και 1 πλατείας που είχαν καεί ολοκληρωτικά. Δεν θα σας βάλω τις φωτογραφίες από τα συγκεντρωμένα ενθυμήματα των νεκρών στο δρόμο, γιατί αυτό το θέαμα δεν το αντέχεις και ούτε εγώ θέλω να το ξαναδώ.
Θα την πώ όμως τη μεγάλη κακία μου, γιατί έρχονται και εκλογές Αυτοδιοίκησης. Τρία χρόνια μετά, με τόσο χρήμα από το κράτος, τους ιδιώτες, το ταμείο του Μολυβιάτη και η ρημάδα η Νομαρχία Ηλείας δεν έχει στείλει δύο μπουλντόζες να κάνουν τον δρόμο ανθρώπινο. Ντροπή που είναι μέσα στη λακκούβα και τις κατολισθήσεις, ακόμα και στο σημείο-μνημείο για τους ανθρώπους που κάηκαν εκεί!
Πριν τρεις μέρες μου έστειλε ένα δελτίο τύπου η Μ.Κ.Ο. Πράσινο+Μπλε. Η Πράσινο+Μπλε είναι μία οργάνωση με έδρα τη Ναύπακτο και με σημαντική δράση σε όλη την Αιτωλοακαρνανία. Στις 11 και 12 Σεπτεμβρίου διοργανώνουν μία πολύ πρωτότυπη δράση. Το βάψιμο των αιθουσών διδασκαλίας του 2ου δημοτικού σχολείου Ναυπάκτου. Θεώρησα ότι τέτοιες ενέργειες πρέπει να τις ενθαρρύνουμε και γι αυτό τους έστειλα το παρακάτω γράμμα:
Αθήνα, 8 Σεπτεμβρίου 2010
Όχι μόνο ως Γραμματέας και Βουλευτής αλλά κυρίως ως πολίτης δε σας κρύβω τον ενθουσιασμό μου για την πρωτοβουλία σας να διοργανώσετε στις 11 και 12 του μηνός το βάψιμο των αιθουσών διδασκαλίας του 2ου δημοτικού σχολείου Ναυπάκτου.
Αυτού του είδους ο εθελοντισμός και η ενίσχυσή του αποτελεί και το στίγμα της προσωπικής μου πολιτικής στη Γραμματεία Εθελοντισμού της Ν.Δ. Ήταν πεποίθησή μου από την εποχή της δημοσιογραφικής μου καριέρας και της πολύχρονης δραστηριότητας μου στο Δήμο Αθηναίων ότι οι καλύτεροι «δάσκαλοι» για την καλλιέργεια της Παιδείας είναι οι ίδιοι οι πολίτες.
Να σας πω για να σας ενδυναμώσω ότι μια μικρή ομάδα Αθηναίων-μέλη του Παριλίσσιου Συλλόγου- κι εγώ με τις δυνάμεις μου ως δημοσιογράφος και δημοτικός σύμβουλος, επί 15 συνεχή χρόνια αγωνιστήκαμε σκληρά και κατορθώσαμε α) να μην ανεγερθεί το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Γουλανδρή στο χώρο Ριζάρη και β) να ελευθερωθεί ο χώρος και να γίνει από το Δήμο Αθηναίων με χορηγία του Νίκου Διαμαντή Πατέρα ένα καταπληκτικό πάρκο στην καρδιά της Αθήνας.
Αυτό το καλοκαίρι η ζωή μου εμπλουτίστηκε από μία βαθιά, συγκινητική εμπειρία. Θέλω με πολύ αγάπη να σας τη μεταφέρω επειδή η περίοδος που ζούμε είναι σκληρή, στεγνή από συναισθήματα και από διαφορετικά σχέδια έξω από τις επαγγελματικές και οικονομικές αγωνίες. Τον Ιούλιο κατάφερα να πραγματώσω μια αρχική ιδέα μου όταν μαζί με τα αδέρφιά μου αποχαιρετίσαμε οριστικά τη μικρασιάτισα μητέρα μας. Το έχω πει πολλές φορές δημοσίως ότι είχα την ευτυχία να γεννηθώ από καταπληκτικούς γονείς, πατέρα με καταγωγή από την ορεινή Ολυμπία και μητέρα γεννημένη στο Σιβρισάρι της Μικράς Ασίας, που έζησε τον ξεριζωμό σε ηλικία 9 ετών. Ακριβώς επειδή η ίδια είχε έντονες μνήμες από τη ζωή στο Σιβρισάρι, τα Βουρλά και τη Σμύρνη, μας μεγάλωσε όχι με απλές διηγήσεις αλλά με συγκεκριμένες εικόνες. Δηλαδή, χωρίς να έχουμε καμιά φωτογραφία, ξέραμε πως ακριβώς ήταν το σπίτι της, πως ήταν το δωμάτιό της, που βάζαν τη σόμπα, τι παίζαν στην αυλή, πως τρώγαν τα υπέροχα σταφύλια στα Βουρλά όταν γύριζαν από την παραλία. Εκείνο που με είχε εντυπωσιάσει περισσότερο, όπως και τα αδέρφια μου, ήταν η λεπτομερειακή περιγραφή και ο θαυμασμός της για το σχολείο της, το Ανακρεόντειο που πήρε το όνομά του από τον αρχαίο ποιητή ο οποίος γεννήθηκε στην περιοχή, την αρχαία Τέω. Μάλιστα στα λιγοστά πολύτιμα πράγματα που έφερε η γιαγιά μου μετά την τραγωδία ήταν και το απολυτήριο της μητέρας μου από την τρίτη τάξη του Δημοτικού. Πέρασαν δέκα χρόνια από το θάνατό της, όμως η παρουσία της μητέρας μας Αναστασίας Χατίρη-Πιπιλή, εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά έντονη στην καθημερινότητα όχι μόνο των παιδιών της αλλά και των πολλών εγγονιών της που την χάρηκαν. Πολύ συχνά όλα αυτά τα χρόνια σκεφτόμουν ότι η μεγαλύτερη τιμή για τη μνήμη της θα ήταν αντί για μνημόσυνα να πάμε οικογενειακώς να δούμε το Σιβρισάρι της και ό,τι έχει απομείνει από τις μνήμες της. Η ίδια είχε επισκεφτεί δύο φορές την πατρίδα της, μας κληροδότησε δε και φωτογραφίες από ό,τι η ίδια είχε βρει. Ελάχιστα πράγματα αλλά το Ανακρεόντειο σχολείο της το είχε βρει και τις δύο φορές έτσι ακριβώς όπως το άφησε το 22. Πήγαμε λοιπόν οικογενειακώς, παιδιά και εγγόνια, στη Χίο, περάσαμε με το καραβάκι απέναντι και ξεκίνησε η διαδρομή μέσα στην ιστορία. Ένα ευρωπαικών προδιαγραφών οδικό δίκτυο μας πήγε στο Seferihisar όπως λέγεται σήμερα, πολύ κοντά στα Βουρλά. Επί ώρες κρατώντας τις φωτογραφίες που είχε τραβήξει η ίδια μέσα στο ήλιο και σε ένα δαιδαλώδες, πολυπληθές σύμπλεγμα χωριών με σύγχρονη μορφή προσπαθήσαμε με αγωνία και κόπο να εντοπίσουμε τα βήματά της. Μας πήρε πολύ χρόνο με τη βοήθεια διερμηνέα να αντλήσουμε πληροφορίες από τους σημερινούς κατοίκους για το που ήταν ο ρωμέικος μαχαλάς, για το αν έχουν μείνει ελληνικά σπίτια και το κυριότερο για το αν υπάρχει η Ανακρόντειος Σχολή. Με τα πολλά κάτι γιαγιές με τσεμπέρια που είχαν ακούσει ως θρύλο πια για τους έλληνες του Σιβρισαρίου μας δώσαν το στίγμα και το βρήκαμε το σχολείο. Στα σκαλοπάτια του αναπαλαιωμένου σε κεμαλικής αισθητική ύφος, παλιού κτιρίου, καθίσαμε οικογενειακώς πολλή ώρα και λες και την είχαμε απέναντί μας μαθητριούλα, της "μιλούσαμε" Θα σας γράψω άλλη φορά λεπτομέρειες γιατί η μισή Ελλάδα μικρασιάτισα είναι. Έγραψα πολλά και μπορεί να σας κούρασα. Αλλά έχω στόχο. Να προτρέψω τη μικρασιατική συνείδηση που υπάρχει σε εκατομύρια Έλληνες να βιώσει αυτή τη μοναδική εμπειρία επισκεπτόμενη τις πατρίδες που δημιούργησαν το θρύλο του μικρασιατικού ελληνισμού. Είναι, πιστέψτε με, όλα τα μνημόσυνα μαζί. Στην πρώτη φωτογραφία, η γιαγιά που θυμήθηκε από διηγήσεις της δικής της γιαγιάς την ιστορία του Ελληνισμού στη Μικρά Ασία. Η δική της γιαγιά ήταν τουρκάλα Χιώτισσα που πέρασε απέναντι με την ανταλλαγή πληθυσμών με τη συνθήκη της Λωζάννης. Στη δεύτερη φωτογραφία είναι το σχολείο όπου πήγε παιδάκι η μικρασιάτισα μάνα μου. Παραμένει όρθιο, ανακαινισμένο αλλά όπως βλέπετε καμία σχέση με το πετρόκτιστο νεοκλασσικό κτίριο που είχαν φτιάξει οι Σιβρισαριανοί Έλληνες. Στην τελευταία φωτογραφία την ώρα που οι άλλοι έψαχναν να βρουν ελληνικά στοιχεία στο Seferihisar, εμείς απολαύσαμε αυθεντικό τούρκικο καφέ σε ένα μικρό καφενείο του οποίου οι νεαρές ιδιοκτήτριες δεν είχαν ακούσει ποτέ για Έλληνες που ζούσαν εκεί! Μας είπαν ότι δεν ήταν από την περιοχή αλλά ενθουσιάστηκαν όταν έμαθαν το λόγο του ταξιδιού μας.
Ο βουλευτής της Χίου Κ. Μουσουρούλης που ήταν 20 χρόνια ανώτερος υπάλληλος και έχει άλλη αντίληψη για την πολιτική και φρέσκες ιδέες, με κάλεσε στην παρουσίαση του βιβλίου του "Οδηγός του Πολίτη. Ψηφοφόρος για μια μέρα, Πολίτης κάθε μέρα" Κρίμα που δεν μπορώ να σας πω πολλά για το πολύ χρήσιμο βιβλίο το οποίο και μπορείτε να βρείτε την ιστοσελίδα του βουλευτή http://www.moussouroulis.gr Στο βαρύ πρόγραμμα που μου είχε φτιάξει για μια μέρα και με "εξόντωσε", είχα 10 λεπτά κενό και πέρασα και είδα πως πολίτες μιας γειτονιάς (ανάμεσά τους κι ένας παπάς) στη Χίο αποφάσισαν να καθαρίσουν και να εξωραΐσουν ένα πολύ μικρό δασάκι με πεύκα στη γειτονιά τους την Ευαγγελίστρια. Αντί να περιμένουν το δήμο, ζήτησαν την άδειά του με πρωτοβουλία της εφημερίδας Πολίτης. Δεν είναι καθόλου πλάκα η προσπάθειά τους, γιατί μόνο για να μαζέψουν τα σκουπίδια και τις πευκοβελόνες χρειάστηκαν 70 τεράστιες μαύρες σακκούλες. Μπράβο τους!
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας):Συνεχίζουμε με την με αριθμό 906/8-6-2010 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού της Νέας Δημοκρατίας κυρίας Φωτεινής Πιπιλή προς την Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, σχετικά με την αυστηροποίηση της νομοθεσίας για την κακοποίηση των ζώων κ.λπ..
Η επίκαιρη ερώτηση της κ. Πιπιλή προς την Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων έχει ως εξής:
«Το τελευταίο διάστημα γίνονται ολοένα και εντονότερες συζητήσεις για το ότι ετοιμάζεται επιτέλους νομοσχέδιο για τα δικαιώματα για την κακοποίηση των ζώων.
Ασχολούμαι τριάντα χρόνια τουλάχιστον ενεργά με όλες τις ιδιότητας μου με την προστασία των zώων και την αυστηρή ποινικοποίηση της κακομεταχείρισης τους από τον οποιοδήποτε. Χαρακτηριστικά σας αναφέρω την περίπτωση των σκυλιών – φυλάκων της Ικαρίας και τον μεγάλο αγώνα που έδωσα την τελευταία πενταετία για να πάψει αυτή η ανθρώπινη κτηνωδία που συντελείται από τους ντόπιους κτηνοτρόφους.
Η πρόσφατη καταδίκη του βοσκού, που κρέμασε με σύρμα δύο σκυλιά ση Ρόδο, μου δίνει ελπίδες ότι το τοπίο αλλάζει στη χώρα μας, ωστόσο μόνο μια πολύ αυστηρή νομοθεσία θα εξασφαλίσει και θα ενδυναμώσει αυτή την αλλαγή.
Με δεδομένη τη μακρά εμπειρία και συνεργασία μου με φιλοζωικά σωματεία και ευαισθητοποιημένους πολίτες,
Ερωτάται η κυρία Υπουργός:
1. Θα «αυστηροποιηθεί» η νομοθεσία ως προς το ποινικό της μέρος και θα αναλάβουν τις ευθύνες τους – με το νέο νόμο- η τοπική και νομαρχιακή αυτοδιοίκηση ως προς τον έλεγχο των παρανομιών;
2. Θα συμπεριληφθεί στο νέο νόμο η απαγόρευση των τσίρκο που χρησιμοποιούν ζώα στη χώρα μας;»
Στην επίκαιρη ερώτηση θα απαντήσει η Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Αικατερίνη Μπατζελή.
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΜΠΑΤΖΕΛΗ (Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων): Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Θα ήθελα, κυρία Πιπιλή, να σας ευχαριστήσω πάρα πολύ για την ερώτηση, την οποία καταθέσατε, μία ερώτηση, η οποία έχει πολύπλευρη διάσταση, τόσο στην οικονομία, κοινωνία, όσο και στον πολιτισμό αυτής της χώρας, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άλλωστε, η δράση σας σε αυτή τη δραστηριότητα, η ενεργοποίησή σας σε αυτή την πολιτική είναι γνωστή.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση λαμβάνοντας υπόψη όλες τις διεθνείς συμβάσεις και την υπάρχουσα εθνική νομοθεσία και συμμεριζόμενη τις διαπιστώσεις των ίδιων των φιλοζωϊκών σωματείων και των μεμονωμένων φιλόζωων, καθώς και την αυξανόμενη ευαισθητοποίηση των πολιτών μας, για τις συνθήκες διαβίωσης και εν γένει μεταχείρισης των ζώων, έχει ζητήσει την υποβολή των απόψεων των φιλοζωικών σωματείων, για την καλύτερη και την αποτελεσματικότερη προστασία των ζώων, πραγματοποιώντας και διμερείς ή άλλες συναντήσεις μαζί τους.
Στη χώρα μας μέχρι σήμερα, έχει θεσπιστεί η νομοθεσία για την προστασία των ζώων, η οποία αποτελείται από εθνικές διατάξεις, από εναρμόνιση Κοινοτικών Οδηγιών και από κύρωση Ευρωπαϊκών Συμβάσεων ή από εκτελεστικά μέτρα για την εφαρμογή Ευρωπαϊκών Κανονισμών. Στη νομοθεσία αυτή προβλέπονται διοικητικές ή ποινικές κυρώσεις.
Στο πλαίσιο των παραπάνω, σχετικά με τη διαχείριση των ζώων, έχουν αρμοδιότητα οι δήμοι, οι κοινότητες και τα διαδημοτικά κέντρα, σύμφωνα με το ν.3170/2003 και το ν.3463/2006. Στην περίπτωση γνωστοποίησης οποιασδήποτε καταγγελίας -όπως αυτή που αναφέρατε και της Ρόδου- για κακοποίηση επίσης, των ζώων συντροφιάς, θα πρέπει να γνωστοποιηθεί στις αρμόδιες κτηνιατρικές υπηρεσίες των οικείων Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων, καθώς και στην περιοχή δικαιοδοσίας, στην οποία επισημάνθηκαν τα περιστατικά.
Το κυριότερο πρόβλημα, για τη μη επιβολή κυρώσεων, στις περιπτώσεις κακομεταχείρισης των ζώων, είναι η αδυναμία να υποδειχθεί ο υπαίτιος.
Πρόθεση της Κυβέρνησης και του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων είναι να αυστηροποιηθούν οι κυρώσεις και τα διοικητικά εισπραττόμενα πρόστιμα να δοθούν για ενίσχυση των διαδημοτικών αρχών, που διαχειρίζονται τα αδέσποτα ζώα.
Όσον αφορά τα ζώα τσίρκου, ήδη μελετάται σε συνεργασία με τη Νομική Υπηρεσία η θέσπιση εθνικής διάταξης, για την απαγόρευση της εισόδου στη χώρα τσίρκων με ζώα ή και η συμβατότητα με τις κοινοτικές διατάξεις.
Σε αυτό λοιπόν, το πλαίσιο βρισκόμαστε. Βρισκόμαστε σε στενή συνεργασία με τις αντίστοιχες κτηνιατρικές υπηρεσίες της Αυστρίας και της Μεγάλης Βρετανίας, ώστε να διευκρινιστεί κατά πόσο η θέσπιση εθνικών διατάξεων από τις χώρες αυτές –σε σχέση πάντα με το τσίρκο- προκάλεσαν προβλήματα σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή, εάν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων.
Σας ευχαριστώ πολύ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε και εμείς την κυρία Υπουργό.
Το λόγο έχει η κυρία Φωτεινή Πιπιλή, προκειμένου να αναπτύξει προφορικά την ερώτησή της και να απαντήσει στην κυρία Υπουργό.
ΦΩΤΕΙΝΗ ΠΙΠΙΛΗ:Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, είμαι σίγουρη ότι τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα. Ευελπιστώ το νομοσχέδιο να έλθει πάρα πολύ σύντομα, όχι μόνο αυτό που αφορά την απαγόρευση των τσίρκων με ελληνική διάταξη. Εκείνο που πρέπει να ακουστεί, όμως από την Αίθουσα του Κοινοβουλίου είναι η δική μου καταδίκη συμπεριφορών αρκετών δημάρχων, αρκετών νομαρχών, αρκετών αστυνομικών οργάνων, γιατί ακόμη και με την ισχύουσα νομοθεσία, υπάρχει μία νομική προστασία και καταδίκη των πολιτών που καταδυναστεύουν ή που κακοποιούν τα ζώα. Να σας πω όμως μία συγκεκριμένη περίπτωση, που με απασχολεί πέντε χρόνια: Στην Ικαρία -μου είπαν και σε άλλα νησιά- πολλοί αγρότες κτηνοτρόφοι που δεν είναι στην ουσία επαγγελματίες, αλλά είναι δημόσιοι υπάλληλοι -παραδείγματος χάρη είναι στην Αθήνα και στην Ικαρία έχουν περίπου εκατόν πενήντα πρόβατα ή κατσίκια- χρησιμοποιούν χρόνια, υπό την αιγίδα των τοπικών αρχών και δη των δημάρχων, ζώα μικρά, σκυλάκια, στα οποία βάζουν αλυσίδα και μπήγουν την αλυσίδα στην άσφαλτο. Για να μην ανεβαίνουν λοιπόν τα ελεύθερα κοπάδια στους κεντρικούς δρόμους της ορεινής Ικαρίας, βάζουν τα σκυλιά στους πασσάλους, τα οποία αντέχουν το πολύ-πολύ –από το ρεπορτάζ, έχω πάει η ίδια, δηλαδή- τρεις με τέσσερις μήνες. Διότι, με σαράντα βαθμούς το καλοκαίρι και μείον δέκα το χειμώνα, πεθαίνουν τα σκυλάκια. Δεν πτοείται κανείς, κυρία Υπουργέ. Εγώ χρησιμοποιώ το Βήμα της Βουλής, για να γνωστοποιήσω στο πανελλήνιο την απαράδεκτη συμπεριφορά των δημάρχων, που είναι επικεφαλής –όπως ξέρετε- αυτών των μικρών γεωργικών συνεταιρισμών. Αντιθέτως, δεν κάνουν τίποτα πέντε χρόνια. Τίποτα. Τίποτα! Αντιθέτως, στη Ρόδο, από μία δικαστίνα, για έναν αγρότη που κρέμασε με αλυσίδα και έπνιξε το σκυλί ενός κυνηγού –ίσως επειδή ήταν γυναίκα, ήταν πιο ευαισθητοποιημένη- υπήρξε ουσιαστική καταδίκη. Εγώ, γιατί έκανα αυτή την Επίκαιρη Ερώτηση; Για να ακουστούν μερικά πράγματα μέσα από τη Βουλή, για να αποφασίσει και η δικαιοσύνη ότι πρέπει να αντιμετωπίζει τα ζώα ή αυτούς που κακοποιούν τα ζώα, όπως και κάποιον που κακοποιεί τον άνθρωπο. Νομίζω ότι είναι και μια χρυσή ευκαιρία για το Υπουργείο, να αποστείλει εγκυκλίους στην άλλη μεγάλη πληγή της ελληνικής κοινωνίας, που είναι η νοοτροπία πολλών αστυνομικών, οι οποίοι θεωρούν γραφικούς και νούμερα τον οποιονδήποτε πολίτη, που πηγαίνει να καταγγείλει την κακοποίηση ζώου. Αν ένας έχει το λυκόσκυλο το ογκώδες σε ένα μπαλκονάκι 2Χ2, γαβγίζει όλη τη νύχτα, ταλαιπωρείται και πάει ένας πολίτης και το καταγγείλει, τον θεωρούν γραφικό και η Αστυνομία ή οι τοπικές αρχές τον θεωρούν νούμερο. Ευχαριστώ πολύ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε την κυρία Πιπιλή.
Παρακαλείται η Υπουργός κυρία Αικατερίνη Μπατζελή να λάβει το λόγο για τη δευτερολογία της.
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΜΠΑΤΖΕΛΗ (Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω και την αγαπητή συνάδελφο για την πληροφόρηση που μας έδωσε για την Ικαρία, γνωρίζοντας πάντα ότι η Ικαρία είναι ένα νησί, στο οποίο υπάρχει υπέρ του δέοντος κτηνοτροφική παρουσία των προβάτων και κυρίως των κατσικιών, τα οποία καταστρέφουν το ίδιο το νησί.
Και με αυτή τη διάσταση όμως, δεν δικαιολογείται καμία τέτοια συμπεριφορά, την οποία αναφέρατε. Πραγματικά, θα παρακολουθήσουμε το θέμα με την αρμόδια Διεύθυνση Γεωργίας.
Θα ήθελα όμως, στα πλαίσια αυτά -και τα ερωτήματα τα οποία επιπλέον θέσατε- να σας πω ότι οι κυρώσεις, τόσο στους δημάρχους, αλλά και στους απλούς πολίτες και στους ίδιους τους γεωργούς, θα εφαρμοστούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και θα δίνονται τα χρήματα –όπως σας είπα- στην ενημέρωση των πολιτών. Διότι, το να είσαι φιλόζωος, δεν σημαίνει ότι είσαι γραφικός. Είσαι πραγματικά ένας άνθρωπος, όπου γνωρίζεις να υπερασπίζεις μια άλλη ζωή.
Δεύτερο, οι διοικητικές κυρώσεις προς τους δήμους ή δημάρχους που δεν εφαρμόζουν τις διατάξεις του νόμου, καθώς και τη διάταξη της κύρωσης του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, που δεν προλαβαίνουν τη συγκρότηση συνεργείων περισυλλογής αδέσποτων ζώων, θα επικαιροποιηθούν, για μια ακόμη φορά και θα ενεργοποιηθούν, τηρώντας πάντα και τις αποστάσεις, έτσι ώστε να μη γίνονται και θύματα οι ίδιοι οι δήμαρχοι από τη μη σωστή εφαρμογή των ίδιων των πολιτών.
Τρίτον, θα προχωρήσουμε, όπως σας είπα, όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, σε μια διαδικασία καταγραφής και έκδοσης πιστοποιητικού της ηλεκτρονικής σήμανσης και διαβατηρίου για τη μετακίνηση των ζώων και κυρίως των ζώων συντροφιάς.
Τέλος –και το έχουμε αποδείξει εμπράκτως και πρόσφατα- θα υπάρχει μια συνεργασία και ενίσχυση της πολιτείας προς τα σωματεία που περιθάλπουν τα ζώα.
Ευχαριστώ πολύ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε την κυρία Υπουργό.
ΠΛΗΡΗΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΣΤΟ ΛΥΚΕΙΟ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ Την αγανάκτησή της για την κατάσταση που επικρατεί στο Λύκειο του Αριστοτέλη στην οδό Ρηγίλλης καταγγέλλει με ερώτησή της στον Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Παύλο Γερουλάνο, η βουλευτής Ά Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία κα Φωτεινή Πιπιλή. Μάλιστα η βουλευτής «σπάζοντας το πρωτόκολλο» στη διαδικασία κατάθεσης ερωτήσεων στη βουλή και μάλιστα προς έκπληξη αρμοδίων υπαλλήλων του κοινοβουλίου κατέθεσε και 2 φωτογραφίες που τράβηξε η ίδια το Σάββατο, ώστε να μη χάνεται χρόνος και χώρος με περιγραφές. Η Φωτεινή Πιπιλή υπενθυμίζει ότι: με επίκαιρη ερώτησή της στις 4/3/2009 στον τότε Υπουργό Πολιτισμού κ. Αντώνη Σαμαρά ζήτησε την αναβάθμιση του σημαντικού αρχαιολογικού χώρου και την αποκαθήλωση του λαμαρινένιου απαράδεκτου φράχτη, που αφενός έκρυβε το χώρο και αφετέρου δημιουργούσε αντιαισθητική εικόνα στο κέντρο της Αθήνας. Η άμεση ανταπόκριση του Υπουργού τότε – μέσα σε μόλις 2 μήνες – αποκατέστησε το χώρο και τον αναβάθμισε. Βρέθηκε μάλιστα τότε η σημαντική χορηγία, με προγραμματική σύμβαση με τον ΟΠΑΠ, για την τοποθέτηση ειδικού στεγάστρου. Με επίκαιρη ερώτησή της στον κ. Γερουλάνο προ τεσσάρων μηνών ζητούσε εξηγήσεις για τη ματαίωση της χορηγίας του ΟΠΑΠ. Ο κ. Γερουλάνος είχε μάλιστα πει «ότι η χορηγία του ΟΠΑΠ θα διατεθεί σε άλλα έργα και για το Λύκειο του Αριστοτέλη εξετάζονται άλλες λύσεις». Έκτοτε το Λύκειο του Αριστοτέλη αφέθηκε στην τύχη του και στην … τύχη του κάθε αποτσίγαρου και του κάθε περαστικού που έχουν μετατρέψει το χώρο σε εύφλεκτο σκουπιδαριό. Απόδειξη οι φωτογραφίες.
Επισυνάπτεται η με αρ. πρωτ. 11136, 07-06-10, Ερώτηση και οι σχετικές φωτογραφίες.
ΕΡΩΤΗΣΗ Αθήνα 7/6/2010 Προς τον Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Παύλο Γερουλάνο
Θέμα: «Απαράδεκτη εικόνα στο Λύκειο του Αριστοτέλη» Κύριε Υπουργέ, Μόλις πριν από τέσσερις μήνες συζητήθηκε η επίκαιρη ερώτησή μου για την αξιοποίηση του αρχαιολογικού χώρου του Λυκείου του Αριστοτέλη, με δεδομένη την ύπαρξη χορηγίας από τον ΟΠΑΠ για την τοποθέτηση στεγάστρου. Μου απαντήσατε ότι δεν είναι στις προθέσεις του Υπουργείου να προχωρήσει στην αξιοποίηση της χορηγίας του ΟΠΑΠ για λόγους που εσείς κρίνετε. Όμως, κύριε Υπουργέ είναι ντροπή και για το Υπουργείο και για την πόλη των Αθηνών και για τον πολιτισμό της καθημερινότητας να παρουσιάζει σήμερα αυτή τη φρικτή εικόνα ένας αρχαιολογικός χώρος στην καρδιά της Αθήνας. Φανταστείτε τη σοβαρή πιθανότητα να αρπάξει φωτιά από πεταμένο τσιγάρο στα θηριώδη αγριόχορτα το Λύκειο του Αριστοτέλη. Εξασφαλίζουμε σίγουρα παγκόσμια διαπόμπευση. Ερωτάται ο κ. Υπουργός: 1. Θα ελεγχθούν οι αρμόδιες Υπηρεσίες για την εγκατάλειψη του χώρου; 2. Θα δώσετε άμεση εντολή να απομακρυνθούν τουλάχιστον τα ξερόχορτα; Σημείωση: Επειδή η διαδικασία απάντησης στην απλή ερώτηση θέλει πολύ χρόνο, λόγω του κατεπείγοντος σας τη στέλνω και με e-mail. Πρωτοτυπώντας μάλιστα, σας αποστέλλω και τις φωτογραφίες από το χώρο, που τράβηξα η ίδια το Σάββατο (5/6/2010).
.JPG)
