Σας παραθέτω το γράμμα-καταγγελία ενός πολίτη (τα στοιχεία του οποίου είναι στη διάθεση μου), όπως ακριβώς μου εστάλει :
«ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ, ΤΗΣ MERCEDES, ΞΕ-ΠΕΦΤΕΙ…..
Είμαι αρχιτέκτων μηχανικός από το 1984, με MERCEDESαπό το 1994, κάτοχος της C180 του 2007 αγορασμένου από την PROMOT ΛΑΪΝΟΠΟΥΛΟΣ με διετή εγγύηση έως τον 10/2009.
Το αυτοκίνητο κινείται ομαλά , συντηρείται επιμελώς σε εξουσιοδοτημένα συνεργεία της MERCEDESBENZ και «αναπαύεται» σε κλειστό γκαράζ.
Τελευταίο service στα 44.000 χλμ , τον Ιανουάριο του 2010 στην MERCER .
Στις 05/02/2010, Παρασκευή βράδυ, ο εγκέφαλοςδείχνει βλάβη. Στις 06/02/2010, εξουσιοδοτημένος τεχνικός «σβήνει»την ένδειξη και με συμβουλεύει να απευθυνθώ στο συνεργείο για περαιτέρω έλεγχο .
Την Δευτέρα, 08/02/2010, στο εξουσιοδοτημένο συνεργείο MERCER ψάχνουν την βλάβη και στις 09/02/2010 διαπιστώνουν ότι έχει διαλυθεί ο καταλύτης , το υλικό του έχει«βουλώσει» το καζανάκι της εξάτμισης , τα καυσαέρια δεν είναι δυνατόν να διαφύγουν και υπάρχει κίνδυνος έκρηξης!!!
Ηέκρηξη που δεν αποφεύχθηκε ήταν η δική μου εξαιτίας της επί 10ημερο ήδη ταλαιπωρίας μου από τον « ΚΟΛΟΣΣΟ» MERCEDESBENZHELLAS και τους εκπροσώπους της.
Συγκεκριμένα, η MERCEDESBENZHELLAS αρνήθηκε παρά την εισήγηση της καλοπροαίρετης MERCER να αναγνωρίσει ευθύνη για την προφανή αστοχία του υλικού ενός βασικού εξαρτήματος του αυτοκινήτουτης διότι είχε παρέλθει επί 4μηνο η εγγύηση . Οι εκπρόσωποι της εταιρείας αφού προσπάθησαν με αίολα επιχειρήματα να με πείσουν ότι είναι δυνατόν σε αυτοκίνητο τηςMERCEDESBENZ να διαλύεται ο καταλύτης μετά από παρέλευση 28 μηνών με μόλις 45.000 χλμ ομαλής οδήγησης δέχθηκαν μετά από τις έντονες πιέσεις μου να στείλουν «τεχνικό σύμβουλο « στο συνεργείο για πραγματογνωμοσύνη και σύνταξη τεχνικής έκθεσης στις 12/02/2010.
Μεσολάβησε το 3ήμερο τηςΚαθ. Δευτέρας και αφού καμίας ενημέρωσηςδεν έτυχα επικοινώνησα μαζί τους την Τρίτη 16/02/2010 διαμαρτυρόμενος εντονότατα για την ανήκουστη αντιμετώπιση.
Το απόγευμα , η μόνη δυστυχώςιδιαίτερα ευγενής και συνεπής κυρία Φίλη μου ανακοίνωσε ότι η Εταιρεία λόγω καλής θελήσεως αναλαμβάνει τηναντικατάσταση των ανταλλακτικών αλλά πρέπει να επιβαρυνθώ με την δαπάνη της εργασίας.
Απίστευτο αλλά αληθινό!!!! Εκεί που μας χρωστάγανε μας πήραν και τα….
Αντί να ζητήσουν συγνώμη και να προσπαθήσουν να βρουν τρόπους και λόγια για να απαλύνουν την ταλαιπωρία και τις δυσάρεστες εντυπώσεις προτίμησαν την μικρόψυχη και ανεπίτρεπτη λύση της «συνυπαιτιότητας»με μόνο αποτέλεσμα την δυσφήμιση της «αξιόπιστης και ακριβής φίρμαςτους» που μόνο με τέτοιεςπολιτικέςδεν καθιερώθηκε.»
Είμαι ιδιαιτέρως ικανοποιημένη που ένα χρονίζον θέμα στο κέντρο της Αθήνας που αφορά στην ελεύθερη μετακίνηση των πολιτών, απασχόλησε το Συμβούλιο της Επικρατείας. Την προηγούμενη βδομάδα η εισηγήτρια της υπόθεσης κα Μαρία Σωτηροπούλου τάχθηκε κατά των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων (μονοδρόμηση, βυθιζόμενες μπάρες κτλ) επί της οδού Πλουτάρχου (ξέρετε στο ύψος της βρετανικής πρεσβείας). Το θέμα το είχα θέσει στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων στις 11 Δεκεμβρίου 2006. Να και μια καλή κίνηση γιατί σε αυτή την πόλη ο καθένας κάνει ό,τι γουστάρει. Αυτό το αποτέλεσμα δείχνει πάντως πως αν οι πολίτες ενωθούν και αντιδράσουν μπορούν να πετύχουν πολλά.
Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ήταν η συζήτηση στη Βουλή, για την κατάσταση που επικρατεί στην Ακαδημία Πλάτωνος, με αφορμή επίκαιρη ερώτηση που κατέθεσε η Βουλευτής της Α’ Αθηνών με τη Ν.Δ. κυρία Φωτεινή Πιπιλή προς τον Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Παύλο Γερουλάνο. Με την ερώτησή της η κα Πιπιλή ζήτησε να πληροφορηθεί: 1.Ποιες είναι οι άμεσες αποφάσεις που πρόκειται να λάβει ο Υπουργός για την αναβάθμιση της περιοχής. 2.Σε ποιο σημείο βρίσκονται τα σχέδια του υπουργείου για τη δημιουργία του Μουσείου των Αθηνών. Μάλιστα, η κα Πιπιλή κατέθεσε εξαιρετικά ενδιαφέροντα στοιχεία και προτάσεις για τη διευκόλυνση του Υπουργείου Πολιτισμού, τις οποίες αποδέχθηκε ο Υπουργός και υποσχέθηκε ότι θα τις ερευνήσει. Ειδικότερα, η βουλευτής υπέδειξε για τη δημιουργία του Μουσείου των Αθηνών ένα πολυώροφο εγκαταλελειμμένο κτίριο που βρίσκεται απέναντι από τον αρχαιολογικό χώρο, ζητώντας να διερευνηθεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς και η δυνατότητα απαλλοτρίωσης. Επ’ αυτού ο Υπουργός παραδέχθηκε ότι ο προκάτοχός του, κ. Αντώνης Σαμαράς υπέγραψε την 4/2009 απόφαση για τη διευθέτηση του θέματος και δεσμεύθηκε να εξασφαλίσει τα χρήματα για την ολοκλήρωση του σχεδίου. Η βουλευτής αναφέρθηκε, επίσης, επιγραμματικά στην άγνωστη και ξεχασμένη προσφορά του Αιγυπτιώτη αρχιτέκτονα Αριστόφρωνος, ο οποίος το 1929 άρχισε τις ανασκαφές, ανακαλύπτοντας μέρος της σχολής, ενώ ταυτοχρόνως αγόρασε ακίνητα και οικόπεδα εκεί, τα οποία και άφησε ως κληροδότημα με διαθήκη του στην Ακαδημία Αθηνών. Μια λησμονημένη από όλους ιστορία. Ζήτησε επίσης, τη διερεύνηση των δυνατοτήτων για απαλλοτρίωση ή ανταλλαγή μιας πολύ μεγάλης ιδιοκτησίας στα όρια του αρχαιολογικού χώρου, ώστε να αποδοθεί ελεύθερος, ο σπουδαίος αρχαιολογικός χώρος που θα αναδείξει και αναβαθμίσει και προς όφελος των κατοίκων και των Αθηναίων, αυτή την κεντρική αθηναϊκή περιοχή.
ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς: τον Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Παύλο Γερουλάνο Θέμα: «Τί θα γίνει με την Ακαδημία Πλάτωνος». Κύριε Υπουργέ, Η κατάσταση στο αρχαιολογικό άλσος της Ακαδημίας Πλάτωνος, χώρο παγκόσμιας εμβέλειας, όπου έχουν βρεθεί το Γυμνάσιο και η Παλαίστρα της Ακαδημίας του Πλάτωνα, είναι απαράδεκτη. Όπως λένε αγανακτισμένοι κάτοικοι, η περιοχή του φιλοσόφου έχει μετατραπεί σε «σωστή συνοικία της Καλκούτας». Την τελευταία δεκαετία από τους εκάστοτε υπουργούς πολιτισμού έχουν ανακοινωθεί: α) η στήριξη των προτάσεων της Εταιρείας Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων. β) η δημιουργία εκεί του Μουσείου των Αθηνών.
Ερωτάται ο κ. Υπουργός: 1) Ποιές είναι οι άμεσες αποφάσεις που πρόκειται να λάβει για την αναβάθμιση της περιοχής; 2) Σε ποιό σημείο βρίσκονται τα σχέδια του υπουργείου για τη δημιουργία του Μουσείου των Αθηνών;
Σήμερα κατέθεσα επίκαιρη ερώτηση στον Υπουργό Πολιτισμού για την ματαίωση των έργων στο Λύκειο του Αριστοτέλη. Παραθέτω την ερώτησή μου και το Δελτίο Τύπου που έστειλα για να δείτε τι μου απάντησε.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
15.01.2010
Ματαιώνονται τα έργα ανάπλασης στο Λύκειο του Αριστοτέλους δια στόματος υπουργού Πολιτισμού
Απαντώντας σε σχετική επίκαιρη ερώτηση της βουλευτή Α΄ Αθηνών ΝΔ Φωτεινής Πιπιλή, ο κ. Γερουλάνος ακύρωσε το έργο του προκατόχου του Αντώνη Σαμαρά, για τη στέγαση του αρχαιολογικού χώρου του Λυκείου του Αριστοτέλη και την απόδοση στους Αθηναίους και τους τουρίστες ενός πάρκου 36 στρεμμάτων. Στην επίκαιρη ερώτησή της η βουλευτής ρωτούσε τον υπουργό αν αληθεύουν σχετικά δημοσιεύματα για την αναβολή των έργων και ότι τα χρήματα της σύμβασης, που υπογράφτηκε μεταξύ του υπουργείου Πολιτισμού και του ΟΠΑΠ ύψους 4,5 εκατ. ευρώ, με αποκλειστικό σκοπό τη στέγαση των ευρημάτων, θα διατεθούν σε άλλες ανάγκες του υπουργείου Πολιτισμού. Ο υπουργός επιβεβαίωσε τη ματαίωση των έργων με αιτιολογία: Πρώτον, ότι τα χρήματα δεν επαρκούν, διότι οι σημερινές μελέτες ανεβάζουν το ποσό στα 6,5 εκατ. ευρώ. Δεύτερον, ότι θα αρχίσουν εκ νέου μελέτες – ήδη είχαν περάσει 13 χρόνια απραξίας του υπουργείου πριν ανακοινωθεί η ολοκλήρωση των έργων το 2009- για την εξεύρεση άλλων λύσεων. Τρίτον, ότι τα χρήματα του ΟΠΑΠ αν συμφωνούν και οι δύο πλευρές θα δοθούν αλλού και ότι το έργο αυτό θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί μέσω ΕΣΠΑ. Η κυρία Πιπιλή τόνισε το γεγονός ότι τα επιπλέον κατά τους ισχυρισμούς του υπουργού χρήματα θα μπορούσαν να βρεθούν μέσω και άλλων χορηγιών μεγάλων ιδρυμάτων και οργανισμών, αλλά και την αναγκαιότητα της απόδοσης του περιφραγμένου χώρου στους πολίτες, χαρακτηρίζει δε ως ατυχή την αναφορά του κ. Γερουλάνου ότι απέναντι από το Λύκειο… βρίσκονται τα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας, απαξιώνοντας τις προσπάθειες της Βουλευτή - από το Μάρτιο του 2009, τα έργα και τις αποφάσεις του Υπουργείου Πολιτισμού επί Σαμαρά - για την αναβάθμιση της περιοχής.
Επισυνάπτεται η με αρ. πρωτ. 263, 12-01-10, Επίκαιρη Ερώτηση.
ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ
Αθήνα 11/1/2010
Προς τον Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Παύλο Γερουλάνο
Θέμα: Ματαίωση έργων στο Λύκειο του Αριστοτέλη
Κύριε Υπουργέ, Η εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» στις 4/1/2010 δημοσίευσαν ρεπορτάζ πως το Υπουργείο εξετάζει το ενδεχόμενο να μη διαθέσει τη χορηγία ύψους 4,5 εκατομμυρίων ευρώ από τον ΟΠΑΠ για την κατασκευή του στεγάστρου στον αρχαιολογικό χώρο του Λυκείου του Αριστοτέλη. Στις 16/3/2009 κατέθεσα επίκαιρη ερώτηση στον τότε Υπουργό κ. Αντώνη Σαμαρά και πριν περάσουν 2 μήνες, στις 29/4/2009, όχι μόνο ελευθερώθηκε ο χώρος από την ακαλαίσθητη, «τυφλή» περίφραξη αλλά και παρουσιάστηκε το αναλυτικό σχέδιο για την αποκατάσταση και επισκεψιμότητα του χώρου με την τοποθέτηση ειδικού στέγαστρου με τη γενναία χορηγία του ΟΠΑΠ. Ταυτοχρόνως, ο τότε Υπουργός Πολιτισμού ανακοίνωσε τη σύνδεση του Λυκείου του Αριστοτέλη με το Βυζαντινό Μουσείο, ώστε να αποδοθεί στους πολίτες ένα πάρκο 36 στρεμμάτων. Οι ενέργειες αυτές χαιρετίστηκαν από τα ελληνικά και διεθνή Μ.Μ.Ε. Ερωτάται ο κ. Υπουργός: 1. Αληθεύει το δημοσίευμα, ότι αναβάλλεται η δημιουργία του πάρκου; 2. Αληθεύει ότι τα χρήματα της σύμβασης του Υπουργείου Πολιτισμού με τον ΟΠΑΠ για την τοποθέτηση του ειδικού στεγάστρου, θα διατεθούν σε άλλα έργα του Υπουργείου Πολιτισμου;
Το απόγευμα εγκαινιάζει ο δήμαρχος Αθηναίων τη λειτουργία – επιτέλους – του άλσους της Ριζαρείου. Λυπάμαι που δεν μπορώ να παραστώ, γιατί έχω άλλη υποχρέωση, όμως, δε σας κρύβω τη βαθειά μου ικανοποίηση, γιατί στην προστασία αυτού του χώρου και στη διάσωσή του από την τσιμεντοποίηση πρωτοστάτησα ως δημοτική σύμβουλος Αθηναίων από…. το 1994! Αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στον υπερδραστήριο και αποτελεσματικό «Ο Παριλίσσιος», που θα δείτε παρακάτω τι έκανε και αυτός, αλλά και στο ίδρυμα Νικόλαου Πατέρα, που χρηματοδότησε όλο το έργο του Δήμου Αθηναίων εκεί.
Επιγραμματικά: Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ειδικότερα οι υπουργοί Πολιτισμού Θεόδωρος Πάγκαλος και Ευάγγελος Βενιζέλος αποφάσισαν να γίνει εκεί το μουσείο μοντέρνας τέχνης Γουλανδρή, σύμφωνα με την επιθυμία της μεγάλης συλλέκτριας έργων Ελίζας Γουλανδρή, η οποία με τη διαθήκη της έβαζε ως απαραίτητο όρο για να περιέλθουν οι πίνακες στο μουσείο να κατασκευαστεί στο συγκεκριμένο οικόπεδο του δημοσίου Ρηγίλλης – Βασ. Σοφίας – όπου σήμερα οι ανασκαφές για το Λύκειο του Αριστοτέλη. Ως δημοτικός σύμβουλος τότε ξεσήκωσα το δήμαρχο Αθηναίων κ. Αβραμόπουλο και το δημοτικό συμβούλιο να αποτραπεί η ανέγερση ενός ακόμα πολυόροφου κτηρίου στον τελευταίο ελεύθερο ανοικτό χώρο της Αθήνας. Μάλιστα, είχα από τότε τονίσει ότι η δωρεά «Γουλανδρή» δεν απέδιδε στο ελληνικό κράτος του πράγματι εξαιρετικούς θησαυρούς, αλλά στο ομώνυμο ίδρυμα, άρα δεν υπήρχε υποχρέωση από τους Έλληνες να παραχωρήσουν δωρεάν αυτόν τον πανάκριβο χώρο. Ο υπουργός Πολιτισμού κ. Βενιζέλος επέμεινε να γίνει εκεί - πλην όμως ευτυχώς - «ατύχησε», γιατί μόλις ξεκίνησαν οι εκσκαφές αποκαλύφτηκε ο αρχαιολογικός χώρος του Λυκείου του Αριστοτέλη. Προκλητικά, δόθηκε καινούριος χώρος για την ανέγερση του ίδιου μουσείου παρά δίπλα στο άλσος Ριζάρη. Έφερα και τότε το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο και ομόφωνα είπαμε όχι. Παρ’ όλα αυτά ο Δήμος Αθηναίων δεν μπορούσε να αξιοποιήσει το χώρο, διότι δεν του άνηκε και, όταν έγινε «χωματερή» από την εγκατάλειψη, έκανε επέμβαση ο Δήμος για να καθαρίσει και να φυτέψει, με αποτέλεσμα να τρέχουν στο αυτόφωρο την τότε αρμόδια αντιδήμαρχο. Έκτοτε ο χώρος έγινε ακόμη χειρότερος, γιατί αυθαίρετα, όπως αποκάλυψα, το παρακείμενο Πολεμικό Μουσείο το χρησιμοποιούσε ως χώρο στάθμευσης για τους υπαλλήλους του και τους επισκέπτες. Έφερα στη δημοσιότητα και στο δημοτικό συμβούλιο το θέμα. Έκανα καταγγελία στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας και σταμάτησε – τουλάχιστον – να είναι πάρκινγκ.
Οι δράσεις του «Παριλίσσιου»
Το Δεκέμβρη του 1999 με μία σκανδαλώδη απόφαση το άλσος παραχωρήθηκε στο ιδιωτικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Β. και Ε. Γουλανδρή. Εκεί κάπου ξεκίνησε ο αγώνας κατοίκων της περιοχής για την διάσωση του άλσους. Δημιούργησαν τον σύλλογο «Ο Παριλίσσιος» και με πολύ τρέξιμο κατάφεραν να ευαισθητοποιήσουν τους αρμόδιους και έτσι το 2000 ο Δήμος Αθηναίων αλλά και το Διευρυμένο Νομαρχιακό Συμβούλιο πήραν αποφάσεις υπέρ της σωτηρίας του άλσους. Το 2002 μετά από την προσφυγή κατοίκων στο Συμβούλιο της Επικρατείας, η ολομέλειά του ακυρώνει την παραχώρηση του άλσους Ριζάρη. Τότε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ως Υπουργός Πολιτισμού, βάζει την τροπολογία «θέματα αρμοδιότητας Υπουργείου Πολιτισμού» στο νομοσχέδιο περί Αθλητισμού κι έτσι παρακάμπτει την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας και ανανεώνει την παραχώρηση του άλσους στο Μουσείο.
Από τότε ο σύλλογος «Παριλίσσιος» μάχεται για την κατάργηση του νόμου του Βενιζέλου και για την επαναφορά του άλσους στην ιδιοκτησία του Δημοσίου.
Είναι ντροπή για όλους τους αρμόδιους, η κατάντια του Ιστορικού Κέντρου της Αθήνας. Είναι μια τρανή απόδειξη της αδιαφορίας της Πολιτείας συνολικά και των πάσης φύσεως αιρετών για την καθημερινότητα εκεί πού άλλοτε γράφτηκε η κοινωνική και οικονομική ιστορία της πρωτεύουσας. Όλοι όσοι πονάμε την πόλη μας, όλοι όσοι θέλουμε να θεωρούμε τους εαυτούς μας πολιτισμένους οφείλουμε να είμαστε εκεί, στην πλατεία Ομονοίας την Τετάρτη 27 Ιανουαρίου, στις 4 το απόγευμα. Θα είναι η αφορμή να περάσουμε από αυτή τη γειτονιά και πάλι - έστω προσωρινά - χωρίς να χρειαζόμαστε διαβατήριο, αντιτετανικό ορό, αντιασφυξιογόνες μάσκες, συνοδούς προστασίας . Είναι πρωτοφανές – παγκόσμιο φαινόμενο - να έχει μετατραπεί το ιστορικό κέντρο της -κατά τα άλλα – τουριστικής πρωτεύουσας σε γκέτο, οπού μέρα μεσημέρι παρελαύνει -κλέβει, πουλάει, αγοράζει, τραυματίζει, απειλεί, τρομοκρατεί, βρωμίζει το κάθε λούμπεν και κακοποιό στοιχείο και όπου μετά τις 5 το απόγευμα η κίνηση πάσης φυλής, εθνικότητας και φύλου νομίμου πολίτη απαγορεύεται για λόγους σωματικής ακεραιότητας! Η Ομόνοια, η Αγίου Κωνσταντίνου, η Ευριπίδου, η Βαρβάκειος Αγορά, το Δημαρχείο, η πλατεία Καραϊσκάκη, η Ζήνωνος, η Καρόλου όλη αυτή η αστική περιοχή του παρελθόντος, παραδόθηκε σε έναν άγριο κόσμο με συμμορίες, ανήλικες πόρνες, εμπόρους ναρκωτικών, τσαντάκηδες, ανώμαλους, κλέφτες. Ένα τεράστιο γκέτο, πού δημιουργήθηκε από την πολιτική ρα-τάν-πλάν όλων των συναρμοδίων εδώ και χρόνια. Επί ματαίω, άρχισε εκστρατεία δυναμική το ραδιόφωνο και η τηλεόραση του Σκάϊ -μετείχα ενεργά- από την εποχή που ήμουν, αποκλειστικά δημοσιογράφος . Άλλωστε έχω προσωπική ευαισθησία στην περιοχή γιατί γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αγίου Κωνσταντίνου-δίπλα στο Εθνικό Θέατρο και είχα την τύχη να ζήσω μικρή την ιστορία της, με τα νεοκλασικά της σπίτια, την υπέρλαμπρη εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου. Στην οδό Αναξαγόρα, εκεί που σήμερα δεν περνάς ούτε με διαβατήριο νόμιμου …Μαροκινού ή Μπαγκλαντεσιανού ήταν για πολλά χρόνια τα κτίρια του Θεοφανίδη, του μεγάλου εκδότη, του γυναικείου περιοδικού «ΠΑΝΘΕΟΝ» στο οποίο ξεκίνησα την καριέρα μου και γύρω έσφυζε από ζωή η καρδιά του εμπορίου. Ασχολήθηκα –επί ματαίω- και ως βουλευτής με την απαράδεκτη κατάσταση. Με παρεμβάσεις, προτάσεις, επιστολές, καταγγελίες. Ακόμα και συζήτηση στη Βουλή σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών ζήτησα για το θέμα. Για να μην πολυλογώ η τραγωδία αυτή πού έχει απελπίσει τους καταστηματάρχες, τους κατοίκους αλλά και τους περαστικούς -που σπανίζουν πλέον- οφείλεται στη διαχρονική πολιτική της αποποίησης των ευθυνών απ΄ όλους τους εμπλεκόμενους, με την καταστροφική για τον τόπο επιχειρηματολογία «δεν είναι δική μου αρμοδιότητα»! Λοιπόν αφού δεν είναι «ευθύνη» της Αστυνομίας, του Δήμου Αθηναίων, του Υπουργείου Εσωτερικών, της Νομαρχίας Αθηνών, του Υπουργείου Υγείας, της Δημοτικής Αστυνομίας, της Αγορανομίας, του Υπουργείου Οικονομικών, των Κυβερνήσεων, των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ανέλαβαν την ΕΥΘΥΝΗ ως «τρομοκρατούμενοι» από την τρομοκρατία της ανομίας οι ίδιοι οι κάτοικοι, οι επαγγελματίες, οι έμποροι. Και μας καλούν ως Κίνηση Πολιτών Κέντρου Αθήνας στην εκδήλωση Διαμαρτυρίας -με συναυλία παρακαλώ- την Τετάρτη 27 Ιανουαρίου στις 4 το απόγευμα στην πλατεία Ομονοίας. Πρέπει να μαζευτούμε πολλοί εκεί, ακόμα και εάν δεν γνωρίζουμε τη γειτονιά γιατί αν δεν αντιδράσουμε ενωμένοι, ίσως αύριο ό,τι συμβαίνει στην Ομόνοια και τα πέριξ - συμπολίτες μας έμεναν και μένουν εκεί - να συμβεί και στη δική μας γειτονιά, που είναι το σπίτι μας, το μαγαζί μας, η επιχείρησή μας. Και μετά επιδιώκουμε την τουριστική ανάπτυξη της Αθήνας. Τρομάρα μας!
Παρακάτω παραθέτω ένα άρθρο που έγραψα για το θέμα των βουλευτικών αποζημιώσεων και δημοσιεύτηκε σήμερα στην "Καθημερινή".
Οι βουλευτικές αποζημιώσεις Της Φωτεινής Πιπιλή*
Στην αναβάθμιση της πολιτικής ζωής του τόπου και στην αποκατάσταση του βαθέος ρήγματος στις σχέσεις πολιτών - βουλευτών θα οδηγούσε η μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης.
Η κυβέρνηση Καραμανλή αποφάσισε –το 2009– την κατά 5% περικοπή, όπως και τη μη διεκδίκηση από τους 300 της Βουλής της αύξησης των βουλευτικών αποζημιώσεων, σύμφωνα με τις αυξήσεις των μισθών των δικαστικών. Αυτές οι αποφάσεις ελήφθησαν πριν ακόμα μπούμε στη δίνη της οικονομικής κρίσης και δεν έτυχαν της προσοχής που θα έπρεπε με δεδομένη την αυξανόμενη δυσπιστία και απαξίωση του βουλευτικού αξιώματος.
Η κυβέρνηση Παπανδρέου –και ο ίδιος προσωπικά– ήδη αντιμετωπίζει κριτική, και εκ των έσω, για παλινωδίες και λαϊκιστική ατολμία ως προς τα μέτρα που είναι αναγκαία για το δραστικό περιορισμό του δημοσίου ελλείμματος, ενώ ταυτοχρόνως εξηφανίσθη από την πρωθυπουργική agenda η εντολή για μείωση των βουλευτικών αποζημιώσεων.
Αντιθέτως, δημοσίευμα σε κυριακάτικη εφημερίδα, ανέφερε, χωρίς διάψευση, ότι η απόφαση του πρωθυπουργού πάγωσε, ύστερα από εισήγηση του προέδρου της Βουλής κ. Φ. Πετσάλνικου, ο οποίος αποδέχθηκε τα παράπονα «αναξιοπαθούντων» βουλευτών, με επιχείρημα πως, τυχόν μείωση, θα τους οδηγούσε σε αδυναμία να πληρώσουν στεγαστικά δάνεια ή χρέη που δημιούργησαν την προεκλογική περίοδο. Η συζήτηση έπαυσε, ενώ ανακοινώθηκαν –δικαίως– περικοπές σε μισθούς και επιδόματα υψηλόμισθων του Δημοσίου.
Κρίμα! Η απόφαση για περικοπή μέρους της βουλευτικής αποζημιώσεως θα έδινε σε όλους μας τους δακτυλοδεικτούμενους ως χρυσοπληρωμένους «Βολευτές», την ευκαιρία για αλήθειες πάνω στη σχέση βουλευτή - πολίτη –ναι, ναι αυτού του ίδιου του πολίτη– ψηφοφόρου, που με την πρώτη ευκαιρία αναφέρεται απαξιωτικά για τα μέλη της εθνικής αντιπροσωπείας. Η περικοπή θα οδηγούσε σε μια πιο καθαρή σχέση με τους ψηφοφόρους, διότι θα έλυνε –εκ των πραγμάτων– τα χέρια ειδικότερα των βουλευτών της περιφέρειας αναφορικά με τον πολυέξοδο και αγχωτικό τρόπο που οφείλουν να λειτουργούν, επειδή έτσι θέλει το σύστημα.
Η αποδοχή από όλους μας περικοπών, θα οδηγούσε όχι μόνον στην αναβάθμιση του εξυγιαντικού ρόλου των δημοσίων προσώπων, αλλά, τον κυριότερο, στην κατάργηση των ψυχοφθόρων σχέσεων με το ψηφοφόρο. Θα έδινε την ευκαιρία να αντιληφθούν οι ίδιοι οι πολίτες που «οικτίρουν» συλλήβδην τους βουλευτές πως οι δικές τους απαιτήσεις από τον «βουλευτή» τους έχουν δημιουργήσει ένα βαρύ, οικονομικά, κλίμα π.χ. με την ανάγκη λειτουργίας, λόγω ανταγωνισμού μεταξύ των βουλευτών του ιδίου κόμματος, αλλά και την εκ παραδόσεων αντιζηλία μεταξύ πόλεων, 2 ή 3 γραφείων στην ίδια εκλογική περιφέρεια.
Ως βουλευτής –εξ επιλογής– δεν αντιμετωπίζω ανάλογες καταστάσεις, όμως κατανοώ το «δράμα» συναδέλφων από την επαρχία, οι οποίοι στην ουσία δεν κρίνονται από την ενεργή παρουσία τους στη Βουλή ή από την προσπάθεια για έργο στον νομό, αλλά από την απόδοσή τους στον ρόλο που απαιτεί η τοπική κοινωνία.
Παρουσία: σε κηδείες μετά στεφάνου – γάμους με δώρο αντάξιο της θέσεως, λιτανείες, εκκλησιασμούς με όχι και τόσο διακριτικό οβολό στο παγκάρι, ώστε να θεωρηθεί τσιγκούνης, χοροεσπερίδες μετά λαχνών, πανηγύρια, βαφτίσεις, προσωπικές –κατά χιλιάδες– ευχετήριες κάρτες, τηλεγραφήματα, τηλεφωνήματα. Χριστούγεννα, Πάσχα, ονομαστικές εορτές.
Η νοοτροπία Μαυρογυαλούρου διαθέτει ως Ιανός δύο όψεις: η μία απαιτεί κέρασμα όπου χωριό και καφενείο, η άλλη την κατάθεση των τριάντα βουλευτικών αργυρίων στην πυρά του λαϊκισμού. Ας σπάσουμε λοιπόν, το εκμαγείο του μικροπολιτικού συστήματος δεχόμενοι και τις περικοπές και τις αλήθειες!
* Η κ. Φωτεινή Πιπιλή είναι βουλευτής Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας.
Δεν είχα σκοπό να σας ζαλίσω με τις δημοσιογραφικές αλητείες ορισμένων «εκτελεστών» της έννοιας δημοσιογραφία και δεοντολογία, αλλά επειδή το παρατράβηξε και η “Ελευθεροτυπία” και ένας τοπικός δημοσιογράφος ανταποκριτής της από τα Λεχαινά Ηλείας, ανέβηκα και εγώ στα κάγκελα και να δούμε ποιος θα πέσει. «Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού» λέει η παροιμία και του συγκεκριμένου δημοσιογράφου το ζητάει ο οργανισμός του, να ασχοληθώ με συνέπεια και με στόχο να δώσω το παράδειγμα αντίστασης για λογαριασμό του ανυπεράσπιστου Έλληνα πολίτη σε κλίκες, σε αυθαιρεσίες δημοσίων λειτουργών και σε συκοφαντικές, δόλιες προσπάθειες από δημοσιογράφους της νεότερης γενιάς να σπιλώνουν, να συκοφαντούν όχι μόνο πολίτες αλλά και βουλευτές που δεν είναι της κομματικής αρεσκείας τους.
Πρωτοφανής η περίπτωση του τοπικού ανταποκριτή που με ψυχωτικό τρόπο και ανυπόστατα φαντασιόπληκτα ακραία και αποτελέσμα πλεκτάνης, δημοσιεύματα και εκπομπές σε τοπικό ραδιόφωνο (ΙΟΝΙΟΝ FM) με έχει βάλει στο μάτι, άγνωστο από τι συναισθήματα εμφορείται, από τον Ιούνιο του 2009 έως και σήμερα.
Επειδή είναι longplayη ιστορία και επειδή η «Ε» δεν την δημοσίευσε σήμερα ως όφειλε για χθεσινό δημοσίευμα, αλλά θα την δημοσιεύσει αύριο όπως ανήγγειλε, διαβάστε πρώτοι εσείς τη δημόσια απάντηση μιας Βουλευτή και αν έχετε τίποτα απορίες εδώ είμαστε!
Έχω το ηθικό, πολιτικό και οικονομικό ανάστημα να αγωνιστώ όσα χρόνια και αν χρειαστεί να βάλω φρένο σε τέτοιου είδους δημοσιογραφικές και άθλιες συμπεριφορές κρατικών λειτουργών π.χ υπαλλήλων Πολεοδομίας, όσο καιρό και αν πάρει.
Στη συνέχεια σας παραθέτω τη χθεσινή επιστολή μου προς την “Ελευθεροτυπία”
Προς την εφημερίδα« Ελευθεροτυπία»
Αθήνα, 15 Δεκεμβρίου 2009
Ο “Αχυριάς”, το “Κοτέτσι” και η “Ε”
Πρώτα απ’ όλα σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την ωραία φωτογραφία και τους πηχυαίους τίτλους με το όνομά μου, που δημοσιεύσατε, τιμώντας το δημοσιογραφικό κείμενο του ανταποκριτή σας στον Πύργο κ. Μάκη Νοδάρου.
«Πρόστιμα για αυθαίρετα στη Φωτεινή Πιπιλή» – είναι η παγκοσμίου σημασίας είδηση ότι ένα κοτέτσι και ένας αχυριάς σε μία τεράστια έκταση σε ερημική περιοχή με καλλιέργειες προκαλούν δονήσεις στη Νέα Δημοκρατία και σύμφωνα με αποκλειστικές μου πληροφορίες επίκειται ο δημόσιος αποκεφαλισμός μου από τον Πρόεδρο κ. Αντώνη Σαμαρά προς παραδειγματισμό. Προτείνω μάλιστα, για την αποκατάσταση των αυθαιρέτων στο Ν. Ηλείας και δη στην παραλία, όπου με άμεσες ενέργειες η Νομαρχία Ηλείας έχει γκρεμίσει τα 30.000 περίπου αυθαίρετα - εξοχικά και βίλες -, να γίνει εκεί ο αποκεφαλισμός της οικογένειάς μου και εμού. Τότε, σίγουρα το πούλιτζερ θα το πάρει ο κ. Νοδάρος, όπως ήδη έχω προτείνει και άλλη φορά.
Ειδικότερα, τον Ιούνιο του 2009, ο κ. Νοδάρος, για λόγους που ο ίδιος γνωρίζει, αποφάσισε πάλι, με την κάλυψη της Ελευθεροτυπίας, να με παρουσιάσει υπέρμαχο των παράνομων αμμοχαλικοληψιών στον ποταμό η Νέδα. Του απέδειξα πόσο δόλιος, συκοφάντης και ψεύτης είναι – το απέδειξα και στην Ελευθεροτυπία με την από 23/7/2009 επιστολή μου, όταν παρουσίασα την απομαγνητοφωνημένη, αλλά και ηχητική, συνέντευξή μου στη ραδιοφωνική του εκπομπή «Αποκαλύψεις» στις 19/5/2008, καθώς και τι είχε αναρτήσει στην ιστοσελίδα του www.ionionfm.grστις 19/5/2008, όπου ο ίδιος ο κατάπτυστος δημοσιογράφος έγραφε: «Η κυρία Πιπιλή […]καταδίκασε με κατηγορηματικό τρόπο τις παρανομίες των εργολάβων, που αποκάλυψε πρόσφατα η δημοσιογραφική έρευνα».
Δεν του άρεσε του κ. Νοδάρου που τον εξεφτέλισα και του απέδειξα πόσο ψεύτης και πόσο δόλιος είναι και προχώρησε σε πρωτοφανή, σε δημοσιογράφο ερευνητή, ονομαστική καταγγελία ότι η πέτρινη αγροικία της βουλευτή Φωτεινής Πιπιλή στον ποταμό η Νέδα είναι αυθαίρετη. Εδώ έρχεται η συνέργεια της Πασοκικής Νομαρχίας Ηλείας και προσωπικά του αρμόδιου αντινομάρχη Ηλείας κ. Μπαλκάμου και του διευθυντή της Διεύθυνσης Πολεοδομίας της Νομαρχίας Ηλείας κ. Σπυρούλια, οι οποίοι, από τις 4/8/2009 που έγινε η καταγγελία του κ. Νοδάρου, αντί ως όφειλαν να ζητήσουν αμέσως με επίσημα έγγραφα διευκρινήσεις από την οικογένειά μου και από εμένα, δεν έπραξαν έως και τις 2/11/2009, δημιουργώντας όμως, με διαρροές και κουτσομπολιά, συκοφαντική και προσβλητική για όλους μας ατμόσφαιρα και μάλιστα παραμονές των βουλευτικών εκλογών του Οκτωβρίου.
Εγώ τα έμαθα τα κουτσομπολιά και, επειδή ματαίως περίμενα την εκ του νόμου προβλεπόμενη διαδικασία, ενημέρωσα εγγράφως το Νομάρχη, την Πολεοδομία, το ΙΚΑ, τη Ν.Δ. και τον τότε πρόεδρο κ. Καραμανλή με αποδεικτικά έγγραφα ότι το πέτρινο οικοδόμημα, που απεικόνιζε μάλιστα ο ίδιος ο δημοσιογράφος με φωτογραφία και από το google και εκ του σύνεγγυς, είναι μία κηρυγμένη από το ΥΠΕΧΩΔΕ με το ΦΕΚ υπ. αριθ. 282/17-4-2001 αγρικοία με έτος ανέγερσης 1864 και μάλιστα οι ίδιοι οι κληρονόμοι μεταξύ των οποίων και εγώ, με πρωτοβουλία μας, ζητήσαμε να κηρυχτεί η πέτρινη αγροικία ως παραδοσιακή διατηρητέα, αποδεχόμενοι τους αυστηρούς περιοριστικούς όρους που δεσμεύουν ένα διατηρητέο κτίριο.
Εν συνεχεία, ζητήσαμε από το ΤΑΣ Πύργου και λάβαμε άδεια πλήρους επισκευής το 2001. Η αναστήλωση του ιστορικού παραδοσιακού κτίσματος και η γενναία οικονομική συνδρομή μας για τη διάσωσή του χαιρετίστηκε θερμά από την τοπική κοινωνία και αποτελεί αξιοθέατο, αν και βρίσκεται σε δύσκολα προσβάσιμη περιοχή που ήταν εγκαταλελειμμένη. Σημειωτέον και επειδή ο κ. Νοδάρος μας έχει “πρήξει” με άθλια υπονοούμενα ότι τα αυθαίρετα και η διακοσίων ετών κληρονομιά μας είναι δίπλα στο πολύπαθο ποτάμι της Νέδας, του οφείλω μία δημόσια απάντηση: όλα ήταν στο ποτάμι από το 1864, απλώς το ποτάμι, λόγω της συνεχούς υπερχείλισης, έχει πνίξει εκατοντάδες στρέμματα κτημάτων και όπως διαφαίνεται από αεροφωτογραφία της γεωγραφικής υπηρεσίας του στρατού των τελευταίων 50 ετών απειλεί ακόμα και την αγρικοία.
Επειδή στο ποτάμι δεν μπορώ να κάνω μήνυση, έκανα στο Νοδάρο και στην παρέα του της Νομαρχίας για δόλια, συκοφαντική δυσφήμιση τον Σεπτέμβριο του 2009. Για να καταλάβετε τη δολιότητα και την αυθαιρεσία όχι μόνον του κ. Νοδάρου, αλλά και των αρμοδίων της Νομαρχίας Ηλείας, την άδεια - από αρχιτεκτονικής απόψεως - επισκευών την είχε εγκρίνει επιτροπή στις 18/7/2001 με πρόεδρο τον έναν εκ των διωκτών μου διευθυντή της Διεύθυνσης Πολεοδομίας της Νομαρχίας Ηλείας κ. Σπυρούλια, εναντίον του οποίου καθώς και του αρμόδιου αντινομάρχη έχω καταθέσει: α) Μηνυτήρια αναφορά και β) προσφυγή στον επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης κ. Λέανδρο Ρακιντζή, με την επιφύλαξη παντώς νομίμου δικαιώματόςμου.
Επί 4 μήνες, με συνεχή πρωτοκολλημένη αλληλογραφία μου, ζητούσα επιμόνως να προβεί επιτέλους η πολεοδομία σε έλεγχο περί της νομιμότητας της οικογενειακής μας περιουσίας για να σταματήσει η διαπόμπευσή μας. Στις 30/11/2009 εδέησε η Πολεοδομία Ζαχάρως να κάνει αυτοψία και, όπως γράφει σε έκθεσή της, επέβαλε, μετά από μακροσκοπικό έλεγχο, ένα πρόστιμο για δύο αποθήκες που βρίσκονται στον ευρύτερο χώρο, προσδιορίζοντας μάλιστα με αυθαιρεσία - που θα ελεγχθείφυσικά - ότι οι αποθήκες για τη ξυλεία - πρώην αχυριάς των κτημάτων, καθώς και ένα κοτέτσι στο οποίο μπήκε γεννήτρια, είναι μεταγενέστερα του 2003.
Είναι ψεύτες και δόλιοι. Έδωσαν φυσικά το δικαίωμα ενστάσεως, την οποία απλώς δεν προλάβαμε να αποστείλουμε, εξηγώντας τα αληθή δεδομένα σύμφωνα με τους Νόμους.
Σήμερα είχατε μία πολύ μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία, που, πριν καν παρουσιάσουμε η οικογένειά μου κι εγώ τα δεδομένα για το κοτέτσι και τον αχυριά, αφιερώσατε μία ολόκληρη σελίδα και μάλιστα στο κείμενο ο κ. Νοδάρος ζητάει να με κάνει “νταντά” η Ν.Δ.. Βέβαια ο κ. Νοδάρος καθώς και οι υπάλληλοι της Πολεοδομίας Ζαχάρως ξέχασαν να βάλουν στην έκθεση αυτοψίας το κυριότερο: δεν απάντησαν στην ουσία των καταγγελιών του κ. Νοδάρου ότι το εικονιζόμενο από τον ίδιο και καταγγελλόμενο ως αυθαίρετο σύμπλεγμα κτιρίων είναι καθ’ όλα νόμιμο, αλλά απλώς του κοινοποίησαν ότι έκριναν μακροσκοπικά “αυθαιρεσία” - με δικαίωμα 30 ημερών για ένσταση -για δύο αποθήκες, τον αχυριά και το κοτέτσι δηλαδή, καθώς και την αυθαίρετη τιμή που θα έχει το πρόστιμο. Διέταξαν μάλιστα να διακοπούν εργασίες, οι οποίες δεν γίνονται έτσι και αλλιώς, γιατί το βάψιμο, η στερέωση και η απολύμανση των ήδη υπαρχόντων από χρόνια αχυριά και κοτέτσι έγιναν το 2001!
Αυτές τις μέρες γίνεται συζήτηση στη Βουλή για το σχέδιο νόμου: «Αναμόρφωση συστήματος προσλήψεων και καθολική υπαγωγή τους στον πλήρη έλεγχο του ΑΣΕΠ». Ξέρετε πολύ καλά ότι εγώ δεν κρύβομαι πίσω από το δάχτυλό μου, δεν λαϊκίζω, δεν κάνω προσλήψεις και δεν κινούμαι ρουσφετολογικά είτε 20 χρόνια παντοδύναμη στο Δήμο Αθηναίων είτε τώρα ως βουλευτής. Σε αυτή τη γραμμή προχώρησα πιο πέρα για να τελειώνουμε! Σας παραθέτω αποσπάσματα τις ομιλίας μου από τη ΔΙΑΡΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ, ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ για να διαπιστώσετε του λόγου το αληθές και περιμένω τις παρατηρήσεις και τις ιδέες σας γιατι αύριο συνεχίζεται η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου.
ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ, ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (3η και 4η συνεδρίαση - 10.12.2009) - ΑΠΟΣΠΑΜΑΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ Φ.ΠΙΠΙΛΗ
- Ως υποσημείωση θέλω να πω ότι οφείλουμε μια συγγνώμη γι’ αυτό το φαύλο κύκλο που δημιούργησε το πολιτικό σύστημα τα τελευταία 25 χρόνια. Οφείλουμε τη συγγνώμη γιατί το πολιτικό σύστημα δημιούργησε αυτή την νοοτροπία που όλοι τώρα πρέπει να την κόψουμε οριστικά και αμετακλήτως χωρίς όμως προσπάθεια εκδικητικότητας ή κομματισμού.
- Σχετικά με τη Σύσταση Κατάρτισης Επιτροπής Κώδικα Προσλήψεων Προσωπικού νομίζω ότι αν θέλουμε να δείξουμε το πραγματικό πρόσωπο του πολιτικού κόσμου, που αντελήφθη πόσο μπάχαλο το έχει κάνει τα τελευταία χρόνια, να καθιερωθεί με νόμο η Σύσταση Επιτροπής Κατάρτισης Κώδικα Απολύσεων. Είναι ένα θέμα που ταλανίζει την ελληνική κοινωνία και έτσι στρέφονται πολλοί εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων, μόνο και μόνο επειδή υπάρχει η ατιμωρησία. Για να μην αμαυρώνεται η φήμη των άξιων δημοσίων υπαλλήλων από ένα σαθρό συντεχνιακό σύστημα υπηρεσιακών συμβουλίων, επιτέλους να απολυθεί ένας δημόσιος υπάλληλος που δεν κάνει καλά τη δουλειά του.
- Δεν θέτω θέμα το να απαλλαγεί ή όχι το νομοσχέδιο από τη συνέντευξη, όμως θα ήθελα να παρακαλέσω να συμπεριληφθεί στο παρόν νομοσχέδιο η υποχρεωτική ψυχομετρική. Είναι μια επιστήμη η οποία έχει αποδώσει πάρα πολύ στο εξωτερικό. Για παράδειγμα, στο 95% των μεγαλύτερων εταιριών του FTSE, δηλαδή, σε πάρα πολύ δύσκολους τομείς, τα ψυχομετρικά αυτά τεστ πιθανολογώ ότι δεν είναι απαραίτητα στο να προσλάβεις κάποιες κατηγορίες υπαλλήλων είναι όμως αδήριτη η ανάγκη να υπάρξουν, μέσω των υπηρεσιών του ΑΣΕΠ σ’ αυτές τις περιπτώσεις που ήδη προβλέπει το νομοσχέδιο για προσλήψεις που έχουν να κάνουν με την προστασία της ζωής.
- Σχετικά με το άρθρο 11, νομίζω ότι πρέπει οπωσδήποτε να νομοθετηθεί ότι οι αθλητές που προβλέπεται από άλλο νόμο να μπαίνουν στο δημόσιο, είναι υποχρεωμένοι να χτυπούν κάρτα. Μεγαλύτερη ένδειξη αργομισθίας από τους αθλητές στο δημόσιο δεν υπάρχει… Διότι έχουμε το φαινόμενο να εισπράττουν ένα παχυλότατο μισθό και να μην πατάνε ποτέ στην υπηρεσία τους!
